2020 yılında pandemiyle birlikte birçok şirket evden çalışma modeline geçti. Günümüzde ofise dönüşler başlamış olsa da, hâlâ pek çok kurum ve çalışan evden çalışmayı sürdürüyor. Özellikle İstanbul gibi büyük şehirlerde evden çalışmak, yolda geçen zamanı azaltması ve günlük iş stresini hafifletmesi açısından önemli bir avantaj sağlıyor.

Ancak uzun süre evden çalışıldığında, ev ile iş arasındaki sınırlar zamanla belirsizleşebiliyor. Ev artık yalnızca bir yaşam alanı değil, aynı zamanda bir çalışma mekânına dönüşüyor. Bu durum odaklanmayı zorlaştırabiliyor; çalışmak isterken mutfakta, televizyonda ya da telefonda zaman geçirirken bulunmak oldukça tanıdık bir hâl alabiliyor.

Evden çalışırken üretkenliği artırmak ve günlük dengeyi korumak için büyük değişikliklerden ziyade, gündelik hayatta yapılan küçük seçimler belirleyici olabiliyor.

Günü Baştan Tanımlamak

Evden çalışmanın en zor yanlarından biri, günün kendiliğinden başlaması. Ofise gidilen günlerde işe başlama anı daha nettir; evde ise bu sınır kolayca kaybolabiliyor. Çalışma gününü bilinçli bir şekilde başlatmak, zihinsel olarak da “işe geçildiğini” fark etmeye yardımcı oluyor. Bu bazen masaya oturmak, bazen günün yapılacaklarını yazmak gibi küçük bir adım bile olabiliyor.

Mekân Değil, Sınır Meselesi

Herkesin ayrı bir çalışma odasına sahip olması mümkün değil. Ancak verimli bir çalışma için esas olan mekândan çok sınırların nasıl kurulduğu. Aynı alan içinde farklı işlevler arasında geçiş yaparken, zihinsel sınırlar belirlemek odaklanmayı kolaylaştırıyor. Çalışma saatleriyle dinlenme zamanlarını ayırmak, evin tamamının iş alanına dönüşmesini engelliyor.

Dikkati Korumak

Evden çalışırken dikkatin sık sık bölünmesi oldukça yaygın. Uzun saatler boyunca çalışmak her zaman verimli olunduğu anlamına gelmiyor. Tek seferde tek işe odaklanmak, her bildirim ve her aramaya anında yanıt verme zorunluluğunu azaltabiliyor.

Yapılan işleri yazılı olarak takip etmek ve tamamlanan maddelerin üzerini çizmek ise küçük ama motive edici bir etki yaratıyor. Bitirilen her iş, günün ilerlediğini hatırlatıyor ve zihinsel bir rahatlama sağlıyor.

Öğle Arasını Gerçekten Ara Vermek Gibi Düşünmek

Ofiste çalışılan günlerde öğle arası genellikle masadan kalkılan, dışarı çıkılan ve zihnin kısa süreliğine de olsa işten uzaklaştığı bir zaman dilimiydi. Evden çalışırken ise bu ara çoğu zaman fark edilmeden geçebiliyor; bilgisayar başında atıştırılan bir şeyler ya da telefona bakarak geçirilen dakikalar gerçek bir mola hissi yaratmayabiliyor.

Öğle arasında kısa bir yürüyüş yapmak, dışarı çıkıp dolaşmak ya da yalnızca çalışma alanından uzaklaşmak, günün ikinci yarısına daha berrak bir zihinle dönmeye yardımcı olabiliyor. Evde de ofisteki gibi bu sınırı korumak, öğleden sonrayı daha dengeli ve verimli geçirmeyi kolaylaştırabiliyor.

Çalışma Biçimini Esnetmek

Evden çalışmak, zaman zaman farklı ortamlarda çalışabilme esnekliği de sunuyor. Günün tamamını evde geçirmek yerine, uygun zamanlarda farklı bir mekânda çalışmak zihinsel olarak yenilenmeye yardımcı olabiliyor. Bu tür küçük değişiklikler, rutinin yarattığı yorgunluğu azaltabiliyor.

Üretkenliği Yeniden Tanımlamak

Evden çalışırken üretkenlik, her günü kusursuz geçirmek anlamına gelmiyor. Bazı günler daha odaklı, bazı günler daha dağınık geçebiliyor. Önemli olan, bu dalgalanmaları doğal kabul etmek ve sürdürülebilir bir çalışma düzeni kurabilmek.

Evden çalışmak, zamanı değil dikkati yönetme meselesi. Gündelik hayatta yapılan küçük seçimler, uzun vadede hem üretkenliği hem de günlük dengeyi daha sağlıklı hâle getirebiliyor.

Son Söz

Evden çalışmak zamanla herkes için farklı bir deneyime dönüşüyor. Kimi günler daha akıcı, kimi günler daha zor geçebiliyor. Bu farklılıkları düzeltmeye çalışmak yerine fark etmek, beklentileri biraz yumuşatmak ve günü yeniden kurabilmek çoğu zaman yeterli oluyor. Evden çalışmayı sürdürülebilir kılan şey, kusursuz bir düzen değil; günün içinde küçük ama bilinçli seçimler yapabilmek.